teksten

Penseelstreek

De koffie is koud geworden. Ze weet niet wanneer dat gebeurd is — ergens tussen de eerste slok en het moment waarop haar blik bleef haken aan de muur. Aan de schaduw die daar beweegt alsof iemand met trage vingers over het behang strijkt, heen en weer, zonder haast, zonder bedoeling. Het kopje staat scheef…